صفت عام و ( الرحيم ) اسم عام به صفت خاص است . « 1 » جنبه هدايتى بسم الله قبلًا بيان شد تمام آيات قرآن براى هدايت بشر نازل شده و هر آيه به نوعى هدايت مردم را بر عهده دارد . بسم الله هم مانند ديگر آيات داراى جنبه هدايتى است كه در زندگى مسلمين تأثير فراوانى گذاشته است و با نگاهى اجمالى به زندگى مسلمين ، وجه هدايت اين آيه ملموس‌تر مىشود . قبل از اسلام اعراب با خونريزى ، فساد ، قتل و غارت امرار معاش مىكردند و فرهنگ آنها توحش و بربريت بود و دزدى و غارت از افتخارات آنان بود . اما بعد از اسلام و با نزول آيات وحى زندگى آنها متحول شد و آنقدر با كردار و اعمال ناشايست خود فاصله گرفتند كه گويى اين مردمان از تمدن ديگرى آمده‌اند . اسلام به گونه‌اى آنها را تربيت كرد كه نام و ياد خداوند در تمام زندگى آنها جارى شد و تا آن حد به كمال و ترقى رسيدند كه هيچ كارى را بدون بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ شروع نمىكردند و اين نه تنها لقلقه زبان آنها نبود بلكه اعتقاد قلبى داشتند كه هر كارى اگر بدون بسم الله آغاز شود ، سرانجام خوشى ندارد . اين فرهنگ و توكل بر خداوند در ميان مسلمين به عنوان جزء لا ينفك زندگى آنان شد ، حتى آنان كه خيلى پايبند به اسلام و فرامين آن نبودند ، باز آغاز هر كارى نام خدا را سرلوحه زندگى خود قرار مىدادند . همين گفتن بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ افراد را در روز چندين بار متوجه

--> ( 1 ) . طباطبايى ، الميزان ، ج 1 ، ص 23 .